Pierwsze międzynarodowe sukcesy odniosła już w 1964 roku – podczas rozgrywanych w Warszawie europejskich igrzysk juniorów (późniejsze mistrzostwa Europy juniorów) zdobyła trzy złote medale wygrywając bieg na 200 m i skok w dal oraz wraz z koleżankami w biegu rozstawnym na 4x100 m. Miesiąc później na igrzyskach olimpijskich w Tokio wywalczyła srebrne medale w skoku w dal i biegu na 200 m, a wraz z Teresą Ciepły, Haliną Górecką i Ewą Kłobukowską poprawiając rekord świata (czasem
43.69) zdobyła złoto w sztafecie sprinterskiej. W 1966 roku w Budapeszcie wywalczyła cztery (w tym trzy złote) krążki mistrzostw Europy. W 1968 roku w Meksyku podczas igrzysk olimpijskich zwyciężyła w biegu na 200 m poprawiając czasem 22.58 rekord świata oraz zdobyła brąz na
dystansie 100 m. Podczas igrzysk olimpijskich w Monachium zdobyła brązowy medal w biegu na 200 m. Od jesieni 1973 roku rozpoczęła starty w biegu na 400 m. Na igrzyskach olimpijskich w Montrealu w 1976 roku zdobyła złoty medal na dystansie 400 m, ustanawiając czasem 49.29
nowy rekord świata.

Po zakończeniu w 1980 roku kariery sportowej zasiadała w Zarządzie Polskiego Związku Lekkiej Atletyki. W 1984 roku została wybrana do Komitetu Kobiecego IAAF, a w 1995 roku do Rady European Athletics. Była wiceprezesem Polskiego Komitetu Olimpijskiego, a od 1998 roku
również członkiem Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego.
Zmarła 29 czerwca 2018 roku po długiej walce z chorobą nowotworową.